Tegenpool

Tegenpool,

Heel dicht bij me, mijn tegenpool.

Man en vrouw

Elkaar aantrekkend om compleet te Zijn!

Langzaam vanuit verkenning van de ziel, de magnetische polen omdraaiend,

Zodat het elkaar weer afstoot, om elk een eigen weg te gaan!

Maar ergens in ons beide is de herinnering aan compleetheid in onszelf nog aanwezig.

Waardoor we beide de andere kant mogen ervaren!

De kant die ons zo irriteerde van elkaar.

Om nu in onszelf te vergeven, te accepteren en te ervaren!

Begeerte van uit eigen verlangen word hierdoor samengebracht met het begrijpen van het verlangen van die ander, nu in eigen ervaring!

Elkaar weer aantrekkend, om onvoorwaardelijk compleet te zijn.

En in vol vertrouwen van het zelf,

In alle liefde te Zijn.

Parallel

Parallel,

Ergens ver weg loopt mijn parallel.

Andere stad, andere omgeving.

Zelfde leven, zelfde ervaring.

Fysiek mijn tegenpool,

Ik een man, zij een vrouw!

En toch een in gevoel van zijn!

Gescheiden door ruimte, maar maken in tijd hetzelfde mee.

In hart en ziel verbonden, leert Jing  & Jang met dezelfde ervaring om te gaan!

Wat fysiek gescheiden zal blijven, totdat het onafhankelijk van elkaar alles heeft herkend,

Ervaren en geaccepteerd.

En in heelheid van het zelf, anderen hierin zal herkennen,

En in onvoorwaardelijke liefde samen mag komen

Om te Zijn!

Gevallen Roodborstje

Gevallen Roodborstje,

In al mijn haast, zie ik net op tijd het Roodborstje liggen, als voor Dood!

Het  is gevallen tijdens het vliegen.

(de illusie van doorzichtig glas is hard! Zeker als je vliegt!)

In de liefdevolle warmte van mijn hand komt het diertje weer langzaam bij!

Als opgestaan uit de Dood.

Eigenlijk word het ook opnieuw herboren, in de wetenschap dat het niet door glas kan vliegen!

Nog steeds gehaast wil ik het diertje op een rustig plekje zetten om bij te laten komen.

Maar in al haar angst, zichzelf wanende in de liefdevolle warmte van het nest, klampt het zich vast aan mijn vinger, haar enige veilige haven op dit moment.

Na enige streling in liefde komt het vogeltje er weer achter wat het is, en dat het ook kan vliegen!

Na het geroep van haar soortgenoten vervolgt het haar weg,

Op het laatste moment rakelings over het raam heen vliegend het dak op.

En beantwoord daar het geroep in wonderschone klanken.

Met het gevoel van herkenning, neem ik deze ervaring nog eens in mij op.

En kom er achter?

Dat Roodborstje ben IK!